ေကသရာဇာ

ေကသရာဇာ

ရဲေဘာ္၀င္းတင္
သင္ဟာ
ျခေသၤတစ္ေထာင္ ပမာ
တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစု
လူထုက ထုဆစ္တယ္။
ကမၻာမေၾကေန႔မ်ား
သင့္ရဲ ့လည္ဆံတဖြားဖြားနဲ႔
ေက်ာသား ရင္သား မခဲြျခား ခ်စ္သူ။
ေျခမွာ ကႀကဳိး၊ လက္ဖ်ားကဗ်ာ
ရာဇ၀င္ထဲမွာ ၀င္းတင္ဆိုတာ
လူထုထဲက သူရဲေကာင္း။
ျခေသၤ့ႀကီး
အခ်ဳပ္အခ်ာ၊ နန္းရပ္ထီးျဖဴ၊
အလံထူလႊင့္၊ သင့္လက္ထဲမွာ။
ျခေသၤ့ တစ္ေထာင္
ေခါင္းျပန္လည့္ေမာ့ခ်ိန္ပါလား။ ။
(အဘျခေသၤ့ ႏိုးထ က်န္းမာပါေစ)
ေမာင္လြမ္းဏီ
၂၈ - ၃ - ၂၀၁၄

သံမဏိၾကယ္ျပာ
ဆရာဦး၀င္းတင္ အမွတ္တရ ကဗ်ာစာအုပ္ထဲမွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ေမာင္လြမ္းဏီရဲ႕ ကဗ်ာပါ။

မဲေဆာက္မိုးည

 

ေအးမိျဖဴေရ
ငါ့ကိုကူစမ္း၊ သားကိုထူစမ္း
တို႔လမ္းထဲမွာ
အ႐ုဏ္ဦးဆို
ပိေတာက္ပန္းေတြ ပြင့္ေတာ့မယ္။

ေမာင္လြမ္းဏီ (၁၄ ဧၿပီ ၂၀၁၄)

(အေမကြယ္လြန္တဲ့ ဓၿပီ ၁၂ ရက္ ႏွစ္ ၂၀ ျပည့္ သို႔)

အညာေျမလတ္က
ဆင္းဆင္းရဲရဲ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ ့
အေလာင္းကို
ေရေဆးၾကတဲ့အခါ
အဲဒိ့ မိန္းမႀကီးကေတာ့
သႀကၤန္က်ၿပီ ထင္မွာပဲ။

(အေမကြယ္လြန္တဲ့ ဓၿပီ ၁၂ ရက္ ႏွစ္ ၂၀ ျပည့္ သို႔)

ေကသရာဇာ

ေကသရာဇာ

ရဲေဘာ္၀င္းတင္
သင္ဟာ
ျခေသၤတစ္ေထာင္ ပမာ
တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစု
လူထုက ထုဆစ္တယ္။

ကမၻာမေၾကေန႔မ်ား
သင့္ရဲ ့လည္ဆံတဖြားဖြားနဲ႔
ေက်ာသား ရင္သား မခဲြျခား ခ်စ္သူ။

ေျခမွာ ကႀကဳိး၊ လက္ဖ်ားကဗ်ာ
ရာဇ၀င္ထဲမွာ ၀င္းတင္ဆိုတာ
လူထုထဲက သူရဲေကာင္း။

ျခေသၤ့ႀကီး
အခ်ဳပ္အခ်ာ၊ နန္းရပ္ထီးျဖဴ၊
အလံထူလႊင့္၊ သင့္လက္ထဲမွာ။

ျခေသၤ့ တစ္ေထာင္
ေခါင္းျပန္လည့္ေမာ့ခ်ိန္ပါလား။ ။
(အဘျခေသၤ့ ႏိုးထ က်န္းမာပါေစ)

ေမာင္လြမ္းဏီ
၂၈ - ၃ - ၂၀၁၄

နယ္စပ္က ပို႔တဲ့ ေထာင္၀င္ကဗ်ာ

ေထာင္မွာအက်ဥ္းထား
လ ရက္ လား တူေမာင္။

ပုဒ္မ ၁၈
က်ဳပ္တို႔ေခတ္မွာ
ျပာစ လြင့္ပ်ံ ေစရမယ္။

အဖြား
ၾကားပါေစ
ေပေပၚတင္ထု ထုခ်င္ ထု
မီးေပၚတင္႐ွဳိ ့ ရွဳိ ့ခ်င္ရွဳိ ့။

ဒီၿငိမ္းလင္း ဓား
ေၾကမသြားဘူး၊
ဘုရားစူး ေစ့ က်ိန္ရတယ္။ ။

ေမာင္လြမ္းဏီ
၂၃ - ၁၁ - ၂၀၁၃

ေငြအိုေရာင္ႏွစ္မ်ား။

စက္တင္ဘာ ၁၈
၂၅ ႏွစ္။

၂၀၀၈ ဖဲြ ့စည္းပံု
၅ ႏွစ္။

ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ
၃ ႏွစ္။

ေနာ္အုန္းလွလည္း
၂ ႏွစ္။

ဟိုလူ ဒီလူ တအုပ္လည္း
ပုဒ္မ ၁၈။

ျပည္၀င္ခြင့္ဗီဇာေတြလည္း
ဒိုးယိုေပါက္အသစ္။

ကားပါမစ္ နဲ ့
တို ့ေခတ္ကလည္း တေဆာင္းသစ္ျပန္ၿပီ။ ။

ေမာင္လြမ္းဏီ
၃၀ - ၈ - ၂၀၁၃

ခံတပ္

ခံတပ္
ရန္သတ္ဖို႔၊ ရန္ျပတ္ဖို ့
ရင္နဲ ့ျဖတ္တဲ့ ေႏွာင္ႀကဳိး။

ခံတပ္
ေသြးနဲ႔သား၊ ကပ္ထားရတဲ့
သခ်ၤဳိင္းတု။

ခံတပ္
အႏိုင္အ႐ွဳံး ကို
အက်အဆံုးနဲ ့ တုိင္းတဲ့
သမိုင္းမွတ္တိုင္။

ခံတပ္ေပၚက၊ ေခၚသံေတြလား
နားေထာင္စမ္းပ၊ ၾကားေယာင္မွန္းဆ
ဓားေတာင္တန္းက နားစြင့္ခ်ိန္။

မၾကံအပ္ငဲ့
ခံတပ္ကိုပင္၊ ၾကံဖတ္လိုမွတ္
သံအမတ္ စံအိမ္ထင္ၿပီေကာ။ ။
ေမာင္လြမ္းဏီ
၁၈ - ၁၀ - ၂၀၁၃

ေတာင္ျပဴတင္း

ေနာ္အုန္းလွ လား

ေဒၚအုန္းလွ လို ့ေခၚရမလား

ကိုကိုးကၽြန္းမ်ားရွိရင္

ခင္ဗ်ားက

ဓားေတာင္ကိုေက်ာ္ မီးပင္လယ္ ျဖတ္အုန္းမွာ။

လက္ပံေတာင္းကို

ေခါင္းအံုးမွတ္ထင္၊ ရင္ခြင္ပိုက္

ဒါေၾကာင့္လည္း

ခင္ဗ်ားကို မိုက္တယ္ေျပာတာေပါ့

အဂၤါေထာင့္က ေစာင့္ေနၾကတယ္ အေနာ္။

ဆူးေလတ၀ိုက္က

ခိုေတြ

ငိုေနတယ္ ေနာ္အုန္းလွ

အစာမဲ့သူေတြက

ေထာင္၀ ပ်ံ၀ဲတယ္

လြမ္းသူေတြက

အမွတ္တရ ဖေယာင္းတိုင္ေတြ ေ၀ငွပါလိမ့္မယ္။

ေနာ္အုန္းလွ

ေတာင္ျပဴတင္း

ေထာင္အက်ဥ္းက ၿပဳံးေနတာ

ကဗ်ာ ျဖစ္ပါတယ္။ ။

ေမာင္လြမ္းဏီ

၅ - ၉ ၂၀၁၃

သမဂၢတိုက္ပံု

Students' Union Jacket With Soul

"At Hling TharYar,
They run out of yarns
Still orders are not met yet,
Their hands keep on sewing, Ma AyeSoe."
"I see in a distant land—
All are busy picking clothes
naming masters to be endorsed.
In Maesod,
We sew skin and soul---
a tapestry of a union jacket.
So I urge you to find classic lines
to deem it archetypal & timeless
This is called “Seven July”,
Well, it’s indeed The only Chronicle---
to be swen & beautified---eternally."

Translated by (aasw)
2013-7-7

သမဂၢတိုက္ပံု

လိႈင္သာယာမွာ
သိုးေမြးခ်ည္ ျပတ္ေနေပမယ့္
အထည္က်န္ ခ်ဳပ္ေနရ သတဲ့
မေအးစိုး။

အေ၀းက
အထည္ေရြးသူနဲ ့
သူေဌး ေရြးေနၾကတာ ေတြ႔ေတာ့ ...။

မဲေဆာက္မွာ
က်ဳပ္တို ့ခ်ဳပ္တဲ့ အလုပ္က အေရျပား
ႏွလံုးသားက သမဂၢဂ်ာကင္
ခင္ဗ်ား ဂႏၳ၀င္ျဖစ္ေအာင္ ေရး
ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္ဟာ
အျမဲတမ္း ခ်ဳပ္ေနရမယ့္ ျပကၡဒိန္။ ။

ေမာင္လြမ္းဏီ
၅-၇-၂၀၁၃

“ေႂကြးၿမီေတာင္”

“ေႂကြးၿမီေတာင္”

သူတို ့ေတြက
ေတာင္ၾကည့္ပဲြ သြားၾကတယ္၊
အေ၀းက လူတခ်ဳိ ့
သူတို ့ မ်က္၀န္းထဲက
aတာင္ေတြကို ၾကည့္မိၾကတယ္။

သူတို ့ေတြက
မိုးရြာေတာ့ ထြန္တံုးျပင္ၾကတယ္၊
မနီးမေ၀းက လူတခ်ဳိ ့
သူတို ့ယာေျမကို
အသက္နဲ ့ တြက္ထြာ ၾကည့္ေနၾကတယ္။

ထန္းတပင္က
သူတို ့အရပ္ထက္ ျမင့္တယ္ ဆိုေပမဲ့
သူတို ့ ေမြးတဲ့ သား။

ေျမတကြက္က
သူတို ့သခ်ဳႋင္းထက္ က်ယ္တယ္ ဆိုေသာ္ျငား
ဘိုးဘြား ေခါင္းခ်ရာ။

ေတာင္တေတာင္က
သူတို ့ ျခင္ေထာင္ထက္ လံုျခဳံတယ္ ေျပာသေပါ့ေမာင္
ေတာင္မွီ ေတာမွီေတြကိုး။

ေျဖာင္းျဖသူ အရ
သိကၡာနဲ ့ လဲေပးလိုက္ရသတဲ့
ခ်င္းတြင္းျမစ္ငဲ့
လက္ပံေတာင္းနယ္မွာ မာလာက ခံပြင့္။ ။

ေမာင္လြမ္းဏီ
၁၄ - ၅ - ၂၀၁၃


The Hills of Debt

They left for the Fair to admire the hills,
There came long-distance travelers,
Who saw the reflection of hills in their eyes.

They prepared the plough in the fields,
Right at the moment the rain teased—
Some calculated their destiny,
Trading life for the land.

This lofty palm is tall,
Way taller than they are—
Yet this tall tree is just their son!

This patch of land might be large,
Way larger than their graveyard---
Yet this is where folks retired.

Oh, Little Lad: These hills are safe,
Safer than a mosquito net, they said:
Caz’ they fall back on woods and hills.

Oh! The Chindwin River:
Here came a pacifier.
This covenant withered purity nonetheless,
Her candor is gone!
Sunk are the flowers, underdogs in the hills.

Mg Lwan Ni
translated by (aasw)

အမွတ္တရ နာဂစ္

ေၾကးနဲ ့သြင္းတဲ့ ေတာင္႐ုပ္တု

ေၾကးနဲ ့သြန္းတဲ့ ေတာင္႐ုပ္တု

ထန္းရြက္ကိုကာ
ထန္းရြက္မိုးခို၊ ႐ိုး႐ိုးသားသား
ထန္းရိပ္ဖ်ားမွာ၊ နားေနအိပ္စက္
သနတ္ခါးေလး ပါးျပင္ေမႊးတယ္။

ေၾကးနီေရာင္လက္
လင္းမထြက္။

ထန္းလက္ျပားနဲ ့
အသက္ကိုကာ၊ ေျမယာတိုက္ပဲြ
ေခၽြးရႊဲေတာင္ညဳိ၊ ေသြးရဲေမာင္ကို
အိုဇာမင္းဇာ၊ ဇာတာ ေပရြက္
အသက္ထက္ဆံုး၊ အၿပဳံးနဲ ့ကူ
၀က္ေမွးသူလား၊ ဆည္တည္သူလား၊ ထိန္သူလားကြယ္။

ေၾကးေရာင္က်ည္ဆံ
ရင္ကိုမွန္ေတာ့။

ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး၊ ေတာင္မက်ဳိးဘူး
ကိုယ့္ဂုဏ္သိကၡာ၊ ရြာမပ်က္ဘူး
ကိုယ့္ထန္းတပင္၊ အသက္ရွင္ေရး
ကိုယ့္ေဆြမ်ဳိးဆက္၊ ယာဆက္ထြန္ေရး
ကိုယ့္ေၾကး ကိုယ့္ေျမး ေမြးၾကေလာ့
ကိုယ့္ဓားကုိယ္ေရြး ေသြးၾကေတာ့။ ။

ေမာင္လြမ္းဏီ
၂၈ - ၄ - ၂၀၁၃

ေဒါင္းဖတ္စာ မွာေတာ္ပံု

ေဒါင္းလံပု၀ါ အုပ္ပါလို ့
က်ဳပ္တို ့လည္း ပို ့ေဆာင္လိုက္ပါခဲ့သေပါ့။

ေကာင္းက်ဳိး အေထြေထြနဲ ့ ခၽြန္ေစျမေစေစာ
ေဒါင္းအိုးေ၀ရယ္တဲ့ တြန္ေစ ကေစေသာ လို ့
အဖိုးသခင္ကလည္း ေျပာခဲ့တယ္။

တပ္ဦးေက်ာင္းသားရဲ ့ေဒါင္းအိုးေ၀က
မင္းရာမကို
ေဒါနေတာင္ေပၚက ခြာခ်လို ့ မရ
ေတာ္လွန္ဘ၀ ႐ုပ္ႂကြင္းေတြက အေလးျပဳၾကတယ္။

ေမာင္လြမ္းဏီ
၂၆ - ၄ - ၂၀၁၃

ဟံသာ၀တီ ဦး၀င္တင္ (၈၃) ႏွစ္ေျမာက္ ဂုဏ္ျပဳကဗ်ာ

ဒင္းက . . အလိမ္ေကာင္း . . စနစ္ေဟာင္းကို အေမြဆက္ခံေနသူ

ဒင္းက . . သာမန္ကာရွန္ကာ လူလိမ္ မဟုတ္ဘူး
ဒင္းက . . ရာသက္ပန္ လူလိမ္ပဲ
ဒင္းက မူမမွန္တဲ့ စိတ္ထားေတြ ရွိတယ္
စစ္အာဏာရွင္ေတာ္လွန္ေရးကို ေခ်မွဳန္းလို ့

စစ္ခ႐ိုနီေတြကို မ တင္ခဲ့။

ေျမသိမ္းယာသိမ္း ကာလပါ
အနည္းဆံုးေတာ့ တိုင္းျပည္ကို ေစတနာမဲ့တာ
ဒင္းမ်က္လံုးေတြမွာေပၚတယ္
ဒင္းအျပံဳးေတြမွာေပၚတယ္
ဒင္းလုပ္ရပ္ေတြမွာေပၚတယ္
ဒင္းမွာ ခြက္ဆဲြေတြရွိတယ္။
ဒင္းမွာ တရားလဲြခ်က္ေတြ ရွိတယ္။

ဒင္းက အသက္တိုေနၿပီ
ဒင္းက ကတုန္ကယင္ျဖစ္ေနၿပီ
ဒင္းမွာ စာနာမွဳမဲ့ႏွလံုးသားကုိ
ဒရက္ကူလာ အကူအညီနဲ ့ အသက္ဆက္ဖို ့
ဒင္း ေလာဘေမာဟ ဖိစီးမွဳကို ဘယ္သူေတြကမ်ား စာနာနားလည္ေပးမလဲ

ကာကြယ္ေပးၾကမလဲ
ဒင္းက လူလိမ္လို ့ အေျပာခံရမယ္
ဒင္းက ေရႊပန္းနဲ ့ အႀကဳိခံရမယ္
ဒင္းက မိေက်ာင္းမ်က္ရည္ ထြက္က်ျပမယ္
ဒင္းတို ့ေဘာင္းဘီခၽြတ္စစ္အုပ္စုမွာ ဒင္းက မင္းေလာင္း
ဒင္းတိုင္းျပည္မွာ ဒင္းက ကၽြန္ေခါင္း

စနစ္ေဟာင္းကို ဒင္းရဲ၀ံ့စြာ ကာကြယ္တယ္
ဒင္းက သာမန္စစ္ရာဇ၀တ္သားတေယာက္ပဲ
ဒင္းမွာ အစြမ္းထက္ ခုခံေခ်ပခ်က္ေတြ မရွိဘူး


ေသလိုရာေသ နစ္လိုရာနစ္
စနစ္ကို ခ်က္ခ်င္း မေျပာင္းလိုဘူး
အရာရာကို ေနာက္ကြယ္နဲ ့ေရွ ့ကာကို ဒြန္ ့တဲြလို ့

ဒီမိုကေရစီကို အေယာင္ေဆာင္ေနတယ္
ဒင္းမွာ တိုင္းျပည္အတြက္ လက္တဲြမဲ့ ေမာ္ဒယ္တစ္စုရွိမယ္
ဒင္းမွာ တိုင္းျပည္အတြက္လက္တြဲမယ့္ ၈ ပူးေတြရွိမယ္
ဒင္းမွာ တိုင္းျပည္အတြက္လက္တြဲမယ့္ ဦးပိုင္ေတြရွိမယ္
ဒင္းမွာ စစ္တပ္ကို အားကိုးစိတ္ရွိမယ္
ဒင္းရင္ခုန္သံဟာ တိုင္းျပည္အတြက္ အဆိပ္တစ္စက္

အဖက္ဖက္ကေန ၾကည့္ပါကြယ္

ေထာေနပါၿပီ
ဒင္းသြားေနတဲ့ခရီးတိုင္းမွာ ၂၀၀၈ အတြက္
မ်က္ႏွာလည္းမဲြ အရွက္လည္းရ မ်က္ရည္က်
ကလင္တန္ကို အေဖေခၚရ
အိုဘားမားကို ပေထြးေတာ္ရ
ယင္လတ္ကို ခစားခန

ဘယ္သူေတြကမွ ဒီအဖိုးအခကိုသိဖို ့မလိုဘူး။

ဒင္း ေရွာပါေတာ့မည္
အနာဂတ္ကို အေမွာင္ခ်
အစြမ္းကုန္ ပိန္းပိတ္ထားခ်င္သူ
ဒင္းပံုစံက ေလွာင္စရာေကာင္းေနလို ့ပဲ
ဒင္း မ်က္၀န္းေတြက မသမာမႈေတြလုပ္ေနလို႔ပဲ
ဒင္းအျပံဳးေတြက အေရျခံဳေတြမို ့ပဲ

ဒင္းမွာ ဒင္းမလြန္ဆန္ႏိုင္တဲ့ ဖိအားတခ်ဳိ ့
ဒင္းမွာ မသိက်ဳိးကၽြံ ျပဳေနရတဲ့ ဒုကၡသည္တခ်ဳိ ့
ဒင္းမွာ ဒင္းထမ္းမတင္ခ်င္တဲ့ အနာဂတ္တခ်ဳိ ့
နံနက္ခင္းတိုင္းမွာ ဒင္းေပ်ာ္ရႊင္ေနႏိုင္သလို

ျပည္သူေတြက ေပ်ာ္ရႊင္စြာ မေနႏိုင္ခဲ့ၾကပါ

ဒင္း ရွင္းခ်င္ေနတယ္
အေမွာင္ထဲက သူရဲေကာင္းေတြကို ဖယ္ရွင္းဖို ့
အာဏာရွင္အတြက္ ရမက္စိတ္
ဒင္းေန ့ရက္တိုင္းအတြက္ ထိပ္ဦးကင္းထက္မွာရွိတယ္
ဒင္းလက္တစ္စံုဟာ သန္းေရႊအတြက္
ဒင္းေျခတစ္စံုဟာ ေရႊမန္းအတြက္
အဖက္ဖက္ကေန တေလးတစား

အေၾကြးမ်ားနဲ႔တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္
ျမန္မာျပည္ရဲ႕ စစ္႐ုပ္ေသး႐ုပ္ပါ။

ဒင္း ဘယ္ေလာက္ထိ ဆက္လိမ္ညာႏိုင္မလဲ
တစ္သက္ ႏွစ္သက္ သံုးသက္
အာဏာက လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို ပြားစီးတယ္
ေငြအားက လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို အားေကာင္းတယ္
ဘယ္ေတာ့မွ လက္မလႊတ္ဘူး
ဘယ္ေတာ့မွ လက္မလႊဲဘူး
ဒင္းခ်စ္တဲ့ စစ္ခ႐ိုနီေခတ္ကို ထူေထာင္တဲ့ လူလိမ္။

သက္တန္႕ခါး

အေမြ

လက္ပံေတာင္းက

ေၾကးေမာင္း ဒူ ဒူ

မအူပင္ကို ေရာက္လာၿပီ။

ဘယ္သူ ့အတြက္

ဘာအတြက္လဲ၊ ရဲမွဳထမ္းက

လူသတ္လက္နက္ သံုးမလား

လယ္သမားလည္း

ဓားကိုင္စဲြခြင့္ရွိတာပဲ။

ကိုယ္၀န္ေဆာင္ေတာင္

မေရွာင္႐ိုက္ခိုင္း၊ သမိုင္းျမင္ကြင္း

ပြင့္လင္းျမင္သာလွခ်ည့္ရဲ ့။

တို ့ဘိုးဘြားေျမ၊ တို ့အေဖ့ယာ

တို ့ ခုတ္ထြင္တယ္၊ တို ့ထြန္ယက္မွ

အသက္ ၀ ၀ ႐ွဴလို ့ရတယ္၊

တေမွးခန အိပ္ေရး၀တယ္၊

ဘာမ်ား မွားတာ ရွိလို ့လဲ။

ေဗဒါေခါင္းေထာင္

ငါးေဖာင္ႀကဳိးျဖဳတ္၊ ဘဲအုပ္ကိုေမာင္း

ေရေၾကာင္းကိုျပင္၊ ေလွေလာင္းကိုဆင္

ျမစ္ျပင္ကထြက္၊ ကန္ေဘာင္တက္ၾက

မလက္တိုက စိန္ေခၚၿပီ။

ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚ၊ အေရးေတာ္ပံု

ဂဠဳန္ သူပုန္ ထၿပီတင့္။

ေမာင္လြမ္းဏီ

၂၇ - ၂ - ၂၀၁၃

ဓာတ္ပံုေတြ ေရးတဲ့ကဗ်ာမ်ား - ၇

ပကတိ ထီးတည္း၊

က်ပ္တီးကုန္းေျခာက္၊ ေတာင္ေႏြေအာက္မွာ

ခေမာက္ဒိုင္းကာ၊ ႏွီးဖ်ာေက်ာခင္း၊

ထမင္းထုပ္လြယ္၊ ကြမ္းထုပ္သယ္ရင္း။

ႏွီးခေမာက္နဲ ့

ခါးေထာက္မထီ၊ အက်ႌကြက္ၾကား၊

သနပ္ခါးမံ၊ ေနာက္ဆံတင္း႐ိုး

အမ်ဳိးထဲမွာ မရွိ ေဟ့။

တိမ္ညြန္ ့စားမဲ့

၀ါးတံအဖ်ား၊ အလံရဲလႊင့္

အသင့္ျဖစ္ေနၿပီတဲ့ ေအ့။

ေဟာဒီ့သဲေခ်ာင္း

ေနာက္ေၾကာင္းမဆန္ခဲ့သမွ်၊

ေနာက္ျပန္လည္ွ ့လည္း မေၾကာက္ဘူး၊

ေနာက္ဆုတ္ရန္ တံတားလည္း မရွိဘူး။

ေမာင္လြမ္းဏီ

၂၆ - ၂ - ၂၀၁၃

ေရႊစက္ေတာ္ည

မအိပ္ခ်င္ဘူး

ေခ်ာင္းကူးတံတားထက္၊ ေပြ႔ဖက္ဂီတ

"ေကာ္ဖီခါးခါး" လွ်ာယားေျဖမယ့္ည။

မအိပ္ခ်င္ဘူး

မူးေဝေအာ့အန္ လက္က်န္ဖန္ခြက္

မခ်င့္တြက္ေတာ့ ေရွ႔ဆက္ၾကမယ့္ည။

မအိပ္ခ်င္ဘူး

လိပ္ဥတူးဆြ ေလာဘမီးေလာင္

ေတာက္ေလာင္ႀကီးထြား၊ စီးပြားျဖစ္မယ့္ည။

မအိပ္ခ်င္ဘူး

ၾကည္ညိဳဖူးေျမာ္ ေျခေတာ္ရာရိပ္

ပုတီးစိတ္ရင္း နိဗၺာန္ရည္မယ့္ည။

မအိပ္ခ်င္ဘူး

ေပါင္းကူးရင္ခုန္ အရုဏ္ငံ့လင့္

ကမ္းဆင့္ေဝဒနာ ကဗ်ာပြင့္မယ့္ည။

[ပဲျပဳတ္က်က္ရင္]

အိပ္ခ်င္ၿပီအေမ

ေတာင္ေျခကဝါး စပါးျဖစ္ၿပီလား

ေခ်ာင္းငါးသီတံ ေႂကြးက်န္ရွင္းၿပီလား

ဝါးက်ည္ေတာက္ ေကာက္ညႇင္း

ဟင္း ျဖစ္ၿပီလား။

လင္းအားႀကီးၾက လာသမွ်ကား

ေရႊႀကိဳသြားလုပ္ရဦး (အံုး) မွာ။

ေမာင္လြမ္းဏီ

၈၈၊ ဧၿပီ၊ မိုးေဝ

က်ေနာ္ မိုးေ၀မဂၢဇင္းမွာ ေရးခဲ့တဲ့ ဒီကဗ်ာေလးက ၂၀၁၃ ဧၿပီ ဆို ေငြရတုတိုင္ၿပီပဲ။

ကဗ်ာေလးကို ေတြ  ့လို ့ ပို ့ေပးလာတဲံ့ ကိုေအာင္သူၿငိမ္းကို ေက်းဇူးတင္ရသလို

ဇာတိရြာဘုရားပဲြကိုလည္း ေအာက္ေမ့မိျပန္ပါတယ္။

မန္းရွာေရ

မန္းရွာေရ
ျမစ္၀ကြၽန္းေပၚက
တို႔ဘ၀ေတြယူခဲ့ …

မန္းရွာေရ
ပဲခူး႐ိုးမက
အခ်စ္ညေတြယူခဲ့ …

မန္းရွာေရ
ေဒါနေတာင္တန္းက
ေတာပန္းေတြယူခဲ့ …

မန္းရွာေရ
နင့္ေသနတ္ကို
နင္ကိုင္လာခဲ့ …

မန္းရွာေရ
ေသြးစြန္းေနတဲ့
သင္တိုင္းေတြ၀တ္ခဲ့ …

မန္းရွာေရ
အမ်ဳိးသားေရး
လြတ္ေျမာက္ေရးေတြေက်ာပိုးခဲ့ …

မန္းရွာေရ
နင့္ရဲေဘာ္ နင့္သားသမီး
စူးနစ္ယံုၾကည္ထားရစ္ခဲ့ …

အဆိပ္လူးထား
က်ည္ဖူးတစံု ရင္အံုနဲ႔လဲ
မေၾကကြဲနဲ႔ နမ့္က်င္ေ႐ႊ
နင္မွာတာေတြ
ကမၻာေျမေပၚ က်န္ခဲ့ၿပီ …။ ။

ေမာင္လြမ္းဏီ
(၁၅-၂-၂၀၀၈)
(ဆရာမန္းရွာႏွင့္ အမနမ့္က်င္ေ႐ႊသို႔ …)

ဓာတ္ပံုေတြ ေရးတဲ့ ကဗ်ာမ်ား - ၆

 ပိန္းၾကာရြက္ေပၚ ေရမတင္ေပမဲ့

ငရဲျပည္က ေရကေတာ့

အေရျပားေပၚ ေသရာထင္တယ္။

အေပးအယူ လုပ္ရမယ္ ဆိုရင္

အေၾကာ္ဆီပူနဲ ့ သနတ္ခါးလူးေပးခ်င္ပ

တရားမွ်တမွဳကို ၾသ၀ါဒကထာနဲ ့ေရာခ်ၾကရင္လည္း

လူရာမ၀င္ႏိုင္ဘူး၊ အ႐ူးက တမူးပဲ သာမယ္။

တရားဥပေဒက

ဘယ္သူေတြကို စိုးမိုးႏိုင္လဲ

ဘယ္သူေတြကို စိုးမိုးေနလဲ

ဘယ္သူေတြက တရားဥပေဒကို စိုးမိုးေနတာလဲ။

မ႑ုိဳင္ ၄ ခုလံုး လဲေနတာကိုပဲ

အမ်က္ေျဖလကၤာ ရြတ္ခိုင္းေနၾကေသး။

အသားထဲက ေလာက္ထြက္ေနမွေတာ့

၀န္ခ်ေတာင္းပန္ရင္ ေၾကေအးသေယာင္

ဟန္ေဆာင္ေပးရမွာေပ့ါ ဒကာ

ေလာင္ၿမဳိက္ေနတဲ့ အရည္ျပားကို

ႏူးညံ့တဲ့ ဂြမ္းစနဲ ့ က႐ုဏာေတြ သုတ္လိမ္းေပးေနလည္း

အေသြး အသား အသည္းက နာက်င္တာပါ၊

ေ၀ဒနာကို ေ၀ဒနာလို ့ရွုမွတ္ပါတယ္။

သုခိအတၱနံ ပရိဟရ ႏၱဳ

သာဓု သာဓု သာဓု။     ။

ေမာင္လြမ္းဏီ

၁ - ၁၂ - ၂၀၁၂